MacFit’i ne zaman duysam ya da görsem aklıma hep bir anım geliyor. Bir ara MacFit İstMarin şubesiyle görüşmüştüm. Sonrasında 8 ay boyunca her gün aradılar, telefon hiç susmadı. Sürekli arıyorlardı. Neyse, bir gün açtım. Bir kadın kampanyalardan bahsediyor.

Susturdum ve dedim ki:

“Hanımefendi, farkındaysanız 2 aydır aramalarınıza cevap vermiyorum. Nedenini biliyor musunuz?” dedim.

“Neden Sabri Bey?” dedi.

“2 ay önce trafik kazası geçirdim ve belden aşağısı felç kaldı. Siz beni her gün arayıp bu acıyı tekrar yaşatıyorsunuz.” dedim. “Lütfen beni bir daha aramayın. Benim dünyam artık bu kadar, ben engelli bir bireyim.” dedim.

Kadın yaklaşık 20 dakika boyunca özür diledi. Gerçekten çok üzüldü. Görüşmenin sonunda benim de içimde bir hüzün oluştu. “Kadını çok üzdüm.” diye kendimi kötü hissettim.

O günden sonra bir daha arayan olmadı.

Tamam, konu ile alakasız ama MacFit’i nerede görsem aklıma geliyor, bir tuhaf hüzünleniyorum.

Paylaşmam gerek, vicdanımı rahatlatıyorum.

Buradan o kadına sesleniyorum:
Ben trafik kazası geçirmedim. Seni üzdüğüm için üzgünüm 😁😁😁😁😁😁😁😁😁

Bu arada, bir daha MacFit hiç aramadı beni.