Kendini Nebukadnezar zanneden bir ruh hastasıydı sadece. Oğulları Uday ve Kusay'ı da sevmezdim, yaptıkları katliamlar, yolsuzluklar, şuursuzluklar her yerde çarşaf çarşaf anlatılıyor. Saddam devrilmeden önce ülkesinde korkudan Saddam'a şiirler okuyanlar Tikrit'de böcek gibi yerin altında saklanırken bulunduktan sonra heykellerini yıktılar. Halk zalimin devrilmesini bekler genelde harekete geçmek için. Bazı kişiler çok abartılıyor, Saddam o isimlerin en başında geliyor. Gerçi ben Erbakan, Deniz Gezmiş, Che Guevara, Menderes gibi isimleri de sevmem ama zamanla dilden dile geçerken kötüler unutuluyor, geriye sadece iyi yönleri kalıyor. Misal Çatlı denen şahıs, madde kullanıcısı ve satıcısı, prof bir katil, solcu düşmanı, çocuk bombalayan, eli kolu bağlı insanlara sıkan bir tetikçi ama memlekette vatan kahramanı gibi lanse ediliyor, bana göre vatan haininin bayrak taşıyanı. Haluk Kırcı ile ne dolaplar çevirdiğini bilmeden milliyetçilik ayağına sahip çıkıyorlar ha birde Çakıcı hatta Peker.


Boş insanları süslü göstermek romantik mi geliyor insanlara bilmiyorum ama boşu dolu göstermek gibi garip bir adet var. Hee bende solcuyum mesela Deniz Gezmiş'i ve arkadaşlarını bazı yönden takdir ederim elbette ama yöntem yanlış, sonuçta bu kişiler banka soymuş, devlete baş kaldırmış suçlu kişiler. Solcu devrimci vs. olmaları suçlarını aklamaz, sadece gereğinden daha ağır ceza alınca kahraman oldular hepsi bu. Che Guevara da kendi memleketinde dağa çıkıp "gerilla" olarak ülkesindeki diktatörü devirince başka ülkelerde de dağa çıkıp terör faaliyetleri ile diktatörleri indiririm sandı, amaç diktatör devirmek tamam iyi hoş ama yöntem dağa çıkmak mı? Tartışılır. Nereden geldik bu konulara yahu. Kısacası Saddam değil kahraman, insan bile sayılmazdı benim için. Kaddafi'de diktatördü ama Saddam gibi saf kötü değildi en azından, Saddam apayrı bir seviyede diktatördü. Günün sonunda Saddam'ı Amerika verdi, Amerika geri aldı. "İslam kahramanı" konusunda da diktatörlerin din ile işleri olmaz, sadece dini çıkarları için kullanırlar.