Ben bilinç dışı olarak ayda 2-3 kere falan yatmadan önce ölüm aklıma geliyor, sonra bi 3-5sn dehşete düşüyorum, sonra bir hiç olduğumu idrak ettiren ve rahatlatan iki düşünceyi aklıma getiriyorum:
1) kendimi yatağımdan uzayın derinliklerine kadar gittiğimi hayal ediyorum bir hiç olduğum aklıma geliyor rahatlıyorum yada
2) dün gece saat 3te uyurken ne hissettiğimi soruyorum kendime yani kısmen ölüyken: bir hiç. yine rahatlama geliyor
Eskiden çok korkardım da şimdi büyüdük, gerçekten doğruymuş yaş alınca hayat bi oyun gibi yaşa geç diyor insan
Doğmadan önceyi de düşündünüz mü hiç? Şuan öldükten sonre tekrar var olmak istiyorsunuz ya.
1 yaşında iken karakteriniz varmıydı. 2 3 yaşında iken karakteriniz varmıydı.
Zamanla şuanki haliniz evrimleşe evrimleşe bu duruma geldiniz.
Yani babanız siz annenizin rahmine düşmeden bir hafta önce vefat etse, yine doğmazdınız.
Tamamiyle tesadüf eseri dünyaya geldik.
Zamanla karakterimiz ortaya çıkınca kendimizi çok değerli biriymiş gibi gördük.
Öldükten sonra da mutlaka dirilmeye, ödüllendirilmeye layık olduğunuzu düşündünüz.
Ölünce belkide hiç önemli biri olmadığınızı anlayıp, Dolayısıyla ödüllendirilmenin de anlamsız olacağını görebiliriz belki.
Dünya tesadüf eseri oluşmuş. Biz tesadüf ederi doğduk.
Ama uzay hakkında tesadüftür diyemiyorum. Mutlaka bir güç vardır belki uzayı çekip çeviren.
Ama dünyada herşey tesadüf eseri oluştu. Bunu işte adım gibi eminim böyle olduğunu.