2014 yılında galatasaray şampiyonluğu kutlanırken alışveriş yaptığım tekele gitmiştim dükkanın sahibinin fenerbahçeli çocuğu tezgahın arkasına geçmiş yerde ağlıyordu teselli etmeye çalıştım ama fanatik babası o yaşta çocuğa travmalar yaşattığının farkında olmadan şampiyon olacağız diye diye beynini yıkamış galatasaray şampiyon olunca bütün hayalleri yıkılmıştı. Çocuk askere gitti geldi, babası vefat etti, dükkanın başına geçti hala cadde de şampiyonluk kutlayan galatasarlıları izliyor. Çocuğu gördükçe tezgahın arkasında ağlayan üzüldüğüm küçük çocuk aklıma geliyor. Daha o zamanlar siyaset ve futboldaki fanatikliği aile ortamında çocuklarınıza yansıtmayın derdim ama ne demek istediğimi bugün bile anlayan yok. Ülke de bu yüzden bu halde.