hocam ben doğuştan sma hastasıyım. doğarken ebeye küfür etmiş olmam lazım bu mantıkla
işin şakası tabi bu. eğer inancınız varsa ki ben buna inanırım, allah kullarını sadece fakirlikle sınamaz. kimisini, zenginlikle, kimisini etrafındaki insanlarla, kimisini de hastalıkla sınar. ben bizim bu grup içinde olduğumuzu düşünüyorum dua ve motivasyonun açamayacağı kapı yok. kötüyü çağırmayın, pozitif düşünün ki öyle ilerlesin hayat. dua sadece allaha el açıp dua etmek değildir. bazen en absürt yerlerde, saçma bi cümlemiz bile dua niyetine geçer, ve bütün dualar olmaz da, bu duanın kabul olacağı tutar hayat risklerle dolu, şuan bu mesajı yazarken tepeme meteor düşme riski de var ama ben şuan bunu kafaya takamam. her saniyemizde olan risklerden birisi olarak düşünün bu ilaç riskini. ilacın size iyi geleceğine inanarak kullanırsanız gerçekten faydasını görürsünüz.

minik bi örnek, bir akrabamın geçmeyen baş ağrıları vardı her ilacı kullanmıştı. eşi gidip bonibon verdi, bu ilaç çok nadir bi ilaç çok etkili iç diye. kadın yuttu bonibonu. gerçekten işe yaradı geçirdi baş ağrımı dedi. birebir şahidim bu olaya niye işe yaradı? çünkü ona inandı. uzun yazdım biraz kusura bakmayın