Selam olsun,

40 küsür yaşlarına gelmiş birisi olarak hayat gailesinde edindiğim tecrübeleri aktarmak için çeşitli yerlerde/konularda yazıp çiziyorum.
Ha, yazarken edebi cinayetler işleyebiliyorum ama ne yapabilirdim ki yaşanmış yıllarımın etrafı tebeşirle çizilmiş şekilde yatıyor yerde.
Bu cinayette maktul benimin dünüm.

Mesleğimde Türkiye'de ilk 10 20 kişi içinde yer alacak kadar uzmanlaşmış ve bununla orantılı başarılıydım.
Seviyordum işimi yani ve başardıklarımla gurur duydum bir süre.
Başarılı olmak daha doğrusu başarılı olduğumun diğer başarılı ya da başarısız insanlarca kabul edilmesi egoları gıdıklıyor yani iyi geliyordu...
Para kazandım elbette bu durumda ve bir kısmını çatır çatır yerken bir kısmıyla yatırımlar yaptım şu oldu bu oldu...

Narsis biri değilim elbette ben şöyle başarılıyım böyle üstünüm falan gibi hastalıklı düşüncelerim yok lakin bir konuda her yakıştırmayı kabul edecek kadar tavizsizim.
Dürüstlük dendiğinde bu konuda ego, narsis, ukala vs. vs. ne deniyorsa kulak arkası ederim müsait zamanda içilecek bir sigara gibi.
Dürüst bir insan oldum yazmayayım yine ama en azından olmak için çok çaba harcadım umarım olmuşumdur ya da olurum.
Tam anlamıyla olup olmadığımı bilmemekle beraber "dürüst değil" denecek hiçbir şey yapmadım diye net ifade edebilirim.
Bu nasıl iş?
Herkes bana bu adam dürüsttür demez belki ama kimse bu adam dürüst değil diyemez yani dürüst olmadığım bir şeye şahit olmamıştır, o iş.

Bunları yazıyorum hatta "adama bak kendi kendini palazlandırıyor, ne güzel dünya be" diye düşünebilir hatta iğreti olabilir ama bu tepkileri pek umursadığımı yazamayacağım.
Ukalalıktan değil, mevzuyu anlamamış olduğunuzdan.

Ben size bir şey satmıyorum, bir şey yapmanızı istemiyorum, takdir etmenizi beklemiyorum daha doğrusu bunlarla ilgilenmiyorum.
Bunların aksine sırf dikkatinizi çeksin diye negatif bir dil kullanıyorum.
Kendimle ilgili bu satıra kadar yazdıklarımın benim hayatımdaki önemi ve değeri %10 nu geçmez.
Başarıların, birikimlerin, yatırımların yani "başarılı olmanın" etkisi +40 yaşlara geldiğinizde 20 li yaşlardaki gibi önemli gelmeyecektir gözünüze.

Şu kısacık ömrümüzde başarılarımızla, yeteneklerimizle, kazandıklarımızla bir şeyler elde edebilir ve mutlu olabiliriz lakin yaş 40'ı geçtiğinde etrafı tebeşirle çizilmiş mazimizi maktul olarak yerde yatarken gördüğümüzde "ulan iyi insandı be" demeyelim diye bir şeyi anlatmaya çalışıyorum.

Neden başarılı olmaktansa dürüst olmaya odaklanın yazdığıma gelirsek ki şükür geldik.
Mümkünse hem başarılı hem dürüst olmak en güzeli ama ikisi pek birbiriyle iyi anlaşan durumlar değil.
Dürüst olduğunuzda kısa vadede cep telefonu faturanızı ödeyemeyebilirsiniz yani bu bir ticari yöntem değildir diye kabul ederek yola çıkmanız lazım.
Ben 20 li 30 lu yaşlarda çok başarılıydım ama bu yaşlarda hayatımı ve yaşam sevincimi sağlayan istisnasız her şey dürüst olduğumdan dolayıdır yazabilirim.
Dedim ya zekiyim yazmam, akıllıyım yazmam, biliyorum yazmam ama dürüstlük konusuna gelince o konuda tevazuda bulunmam.

Bu yaşlarda karşıma çıkan tüm imkanlar, olanaklar işimdeki başarımla alakasız salt güven üzerinedir.
Kendimden bildiğim üzere bir işi yaptırırken 20 li yaşlarda fiyata bakarken bu yaşlarda 5 katı olsun gerekirse bildiğim güvendiğim biri olsun derim.
Belirli yatırımlar ve gelir elde ettiğinizde sırf güvendiğinizden ötürü güvendiğiniz insanlara imkanlar sağlarsınız çünkü yaş 20 değildir.
Para kazanmak değil birilerinin başarılı olmasına katkı sağlamayı düşünürsünüz.
Elbette bu yaşlara gelen insanlarda desteğini, yatırımını, omzunu "dürüst" olanlara yani güvendiklerine verir.

Başarılı olduğunuzda 20'li 30'lu yaşlarınızda keyif alabilirsiniz ama 40'lı yaşlara geldiğinizde kazanç artık sizi mutlu etmez.
Dürüst bir insan olmayı başardıysanız her ortamda size gösterilen değer paradan çok daha büyük keyif sağlar.
İşi fatura ödeme, kira ödemeye indirgemeyin zira bahsettiğim mevzu günü kurtarmanızla ilgili değil.
Bugün kazanç ve başarı odaklı olabilirsiniz elbette yaşam şartlarından ötürü ama en azından ilerisi için de mutlu olacağınız bir yaşamı planlamanızı dilerim.

Faturam var, kira var, yemek yiyeceğim sen ne anlatıyorsun diyebilirsiniz.
Kötülüğünüzü istediğimden değil bu yaşlarınız geçtiğinde paranın değil güven üzerine yaşanan yaşlara geldiğinizde değersiz olmayın öyle hissetmeyin diye yazmak istedim.
Yoksa bunları sevimsiz şekilde yazmaktan keyif ya da kazanç elde etmiyorum ya da mazoşist değilim yani kırıcı, saldırgan yanıtlardan beslenmiyorum.

Sevgiler.