İlkokul 3 veya 4 e giderken kenar demirleri bulunmayan bi köprü vardı bisiklet sürmeyi yeni öğrenmiştim ayağımi köprünün yüksek kısmına koyayım dedim koyamadim bisiklet yan yatarken tüm hayatım gözlerimin önüne gelmişti bisiklet yan yattı ama köprüden düşmedim nasıl oldu anlayamadim
Allah korumuş
Sene 2010 pejo 106 ile yağmurlu havada virajda kaydik tıra arkadan vurduk sonra bariyerlere çarparak durabildik araç pert oldu o anda hayat film şeridi gibi gözümün önünden geçti gerçekten doğruymuş. Burnumuz bile kanamadan araçtan çıkabildik Allah korudu.
Allah beterinden korusun..
Belirttiğim gibi 17 Ağustos bizi tecrübelendirdi maalesef. Allah bir daha yaşatmasın..
Sonuçta hayal de olsa anıları paylaşıyoruz diyelim
yüksek biyerden atlayıp paraşütü son anda açmak gibi mi?
Yok, paraşütü açamadan yere çakılıp ölmemek diyelim
Çocukken bir kış okula giderken kar yağıyordu, okul yoluna girdim daha sonra yürürken aniden öne düştüm arkadan bir sey beni ittiriyor. Arkama bir baktım araba hala beni ezmeye çalışıyor. Son anda başkaları geldi durdurdular. İçinde kadın öğretmen vardı ayağa kalkınca gördüm. Arabadan inipte sormadı bile bir şeyin var mı diye. Öyle baktı gitti. Çocuk olunca da tepki vermesinide bilmiyoruz o yaşlarda. Kötüydü. Öğretmen olmuş insan olamamış.
İnsanlıktan nasibini alamamış maalesef..