Ben denizde boğuluyordum,Fransız bir adam kurtarmıştı.
Bir gece hastanede kaldım.
10 sene falan olmuştur,baya kötü bir deneyimdi.
Şu an olsa o kadar umursamam büyük ihtimalle.
Bu benim başıma da geldi de çok erken müdahale etmişlerdi, korku ile geçti sadece benimkisi.
Hapis yatmakta ölüm gibi birşeydir ama düşünceler devam eder.
Rabbim kimseyi düşürmesin..
Allah beterinden korusun diyelim (Konuyu bilmeden)
Yoğun endorfin salınımı ile olan bir durum hocam.
Doğrudur hocam, bilimsel olarak bakmadık biz
belkide hepimiz deneyimledik ama yaşıyoruz sanıyoruz
)
Nasıl bir evrendeyiz ki
Ortaokul zamanları dershanede biriyle tartışırken birden boğazıma sarılmıştı ve nefessiz kalana kadar da bırakmadı. Çan sesi duymuştum ve son ana doğru da beyazlamıştı her yer. Neyse ki bırakınca çabuk kendime geldim ama etkisinde kalmıştım bir süre.
Çocukken böyle saçma şeyleri çok yapardık maalesef, cahillik başa bela..
15-16 yaşlarında şıuan silikon vadisi olarak bilinen muallimköyde denize girdik boğuldum ve bizim mahallenin hurdacı abileri kurtarmıştı film şeridi dedikleri hususu birebir yaşadım desem abartmış olmam rabbim başa vermesin halen deniz üzerine çıktığımda fobim var korkuyorum o sebeple yüzmede ögrenemedim bir türlü.
velhasıl kelam ölüm zannedildiği kadar uzakda olan bir şey değil her dakika her saniye yanı başımızda.
Ölüm fazla yakın, farkında olmak fazla güzel..
Alice in borderland dizisi aklıma geldi
Bilmiyorum bu diziyi ama bakacağım.
Motor kazası sayılır mı hocam kuş gibi havada takla atmıştım bı kaç kez 🙃
Sayılmaz mı hocam, ışığı gördünüz mü
1.5 sene önce bir kavgada sırtımdan defalarca bıçaklandım.
Arabaya bindirip hastaneye götürürlerken nefesim gitti birden etraf bembeyaz olmaya başladı o kısa sürede buraya kadarmış artık ölüyorum diye düşündüm gerçekten ve sadece ailem aklıma geldi. Sonra yoğun bakımda gözlerimi açtım. Tarifi olmayan bir duygu
Rabbim beterinden korusun inşAllah.. Allah korumuş hocam