Dediğini anladım. Diğer korkutularak hareket edenleri boşverelim. Dünyadan sonrası yoksa neden "insan" Olalım ki?
Yani şuradan somutlaştırmak istiyorum: bir öğretmen döv*rek okulu sevdiremez. Siz diyorsun ki “eee öğretmen kızmıyorsa okumanın ne anlamı var?” Ben kendimi eğitmek istiyorum. Aslında “insan” olmak da içten gelmesi gerekiyor. Birinin zoruyla veya korkuyla olmasının anlamı olmuyor ki zaten tam anlamıyla olmadığını da çevremde net olarak gözlemleyebiliyorum. Ben cennete gideceğim diye faiz yememezlik yapmıyorum;cennet yok diye de banka soymuyorum.Ben cennette huri alacağım diye ibadet etmiyorum;cennet yok diye de bu dünyada sapkınlık yapmıyorum. Birçok insan sigara içerek kendine zarar veriyor ve bunu bir kılıfa sokuyor mesela. Bu örnekler çoğaltılabilir. Bence inançlı olmayan birçok insan da kanun olmasa çok şey yapar fakat kanun olmayan yerde de yapmıyorsa eğer bu kişilik ile alakalıdır ve gerçek irade sahibi olmak ile alakalıdır.