İnsan düşünce görüyor çok küçük yaşımdan beri köyde çalıştım yazın bir işe girip para kazanabilecekken küçük yaşta dahi emeğimin karşılığını alacağımı sanarak her türlü işe koşuştturdum 3 ay yaz tatillerini ve haftasonlarını hep tarlalarda geçirdim belirli bir yaşa kadar çeşitli sebeplerden her zaman kararlara müdahil oldular geleceğimi etkileyen pek çok konuya karar verdiler ve beni olumsuz etkilediler. Sonra kazık kadar olduk hayatımın hiçbir döneminden hiçbirinden 1₺ borç istemedim yardım istemedim üniversitede,lisede ve ortaokulda her zaman kendi işimi kendim gördüm açsam aç toksam tok yattım huy gereği sonra evlilik yoluna girmeye karar verdim bu süreçte arkamda çok insan var sanarken bugüne kadar hiçbirşeey beklememiş bir küçük olarak büyüklerime borç verdim gerek altınla gerek nakitle pek çok kez. Sonra bir düştüm bir baktım kimsem yok borcu ödemediler tarladan gelecek mahsülle yardımcı olacaklarını söylediler sonra bırak yardımcı olmayı varolan borçlarını ödemediler tek başıma bulup buluşturdum halada öyle yapıyorum işin özü ben insanlar için en değerli vakitlerimi ve bilgimi kullanıyorken sadece tek bir kez ihtiyacım olduğunda anladımki herkes boş kimse yok insan bunu cemiyeti olunca anlıyor. Bu süreçte yardım edecek imkanları olmasaydı anlayışla karşılardım borçları 220k civarıydı bana 300k lazımdı onlar bana 1 milyonluk mahsül satışından sadece 22k vermeyi tercih ettiler ve araba aldılar.