Eskiden hiç kaçırmadan izlerdim. Hatta mahalledeki arkadaşlarımla ortak projeksiyon alıp odalardan birini maç izleme odası yapmıştık. Apartmandakilerden, maç günü biraz ses olabilir diye izin bile almıştık... Hele ki o milli maçlar, aman aman...
Şimdi neden ruh yok mu? Gel açıklayayım, birkaç cümle ile anlatacağım sana; hazır mısın?
Hepimiz hayatta kalma mücadelesine düştük. Sabah işe geliyorum, akşam çıkıyorum (herkes böyle, eyvallah) ama akşam da ayrı bir işe gidiyorum. Haftada sadece bir gün, pazar günüm var; onun için de taksi durağıyla anlaştım. Sözde bu pazar üçüncü işe başlayacağım. Al sana sebep! Sence başka bir sebebe ihtiyaç var mı?
Haklısın ama kendine bu kadar yüklenme sağlığından olursun.
Ben saldım artık çalışmayı bile düşünmüyorum artık ama bir kaç sene daha çalışmam gerekiyor mecburen.
Sağlık yoksa hiç bir şey yok.