Öncelikle şunu açık şekilde belirtmek gerekir ki; bir şirketin kendi hazırladığı hizmet sözleşmesine istediği maddeleri yazabilmesi, o maddelerin hukuken sınırsız şekilde geçerli olduğu anlamına gelmez.

Türkiye’de sözleşmelerin geçerliliği yalnızca tarafların yazdığı metinlere göre değil, yürürlükteki kanunlara göre değerlendirilir. Özellikle tüketici işlemlerinde sözleşme hükümleri 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde incelenir.

Bu kapsamda tüketici aleyhine tek taraflı yetkiler içeren, tüketicinin şikayet ve deneyim paylaşma hakkını ortadan kaldırmaya yönelik veya taraflar arasında ciddi dengesizlik yaratan sözleşme hükümleri “haksız şart” olarak değerlendirilir ve hukuken geçersiz sayılır.

Dolayısıyla bir firmanın sözleşmesine;

“Üçüncü platformlarda yapılan yorumlar nedeniyle hizmeti koşulsuz iptal ederiz”

“Müşterinin üyeliğini tek taraflı olarak sonlandırabiliriz”

gibi maddeler eklemiş olması, bu maddelerin her durumda hukuken geçerli ve uygulanabilir olduğu anlamına gelmez.

Ayrıca bir tüketicinin yaşadığı hizmet kesintisini veya memnuniyetsizliğini üçüncü platformlarda paylaşması, tek başına “marka karalama” olarak değerlendirilemez. Bu durum tüketicinin şikayet ve deneyim paylaşma hakkı kapsamında değerlendirilir.

Öte yandan sektörde genel kabul gören uygulama gereği bir hizmet sonlandırılsa dahi müşterinin verilerine erişebilmesi ve makul süre içerisinde yedek alabilmesi gerekir. Hizmetin tamamen kapatılması ve veriye erişimin fiilen engellenmesi ise ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konudur.

Bu nedenle yalnızca şirket tarafından hazırlanmış bir sözleşme maddesine dayanarak yapılan işlemlerin kanunlar karşısında otomatik olarak haklı kabul edileceği düşüncesi doğru değildir. Gerekli görülmesi halinde bu tür durumlar Tüketici Hakem Heyeti ve ilgili yargı mercileri tarafından değerlendirilir.