Merhaba,

Öncelikle iyi sabahlar dilerim.

Onca seneler sonra, 42 yaşında ortalama 5 aydır namaz kılmaya başlamış birisi olarak kendimden paylaşımda bulunmak istedim.

Bilindiği gibi, namaz kılmak nefse ağır gelen bir eylem gibi görünmektedir, ancak, o zorluk ile birlikte kolaylık da kendiliğinden gelmektedir.

Yanlış hatırlamıyorsam, benim başlangıcım ilk olarak sabah namazının farzlarını kılmak ile oldu, ardından diğer vakitlerin farzlarına yavaş yavaş geçmeye başlamıştım.

Ancak, önemli olan sırası ile ve doğru şekilde kılmak olduğu için, sünnetleri de kılmayı öğrenip günden güne vakitleri tamamlamaya çalıştım.

Beş vakite çıkarmamı etkileyen faktörlerden birisi, aşağıda paylaşmış olduğum görsel afişine yaşadığım muhitte sıkça gözümün ilişmesi yönünde oldu diyebilirim.

Kılmaya başladıktan sonra oluşan ruhsal ve fiziksel pozitif etkenler cabası.

Neden bu içgüdü geldi diye de sormak yerine bence soruyu şükre dönüştürüp, iyi ki böyle bir içgüdü gelmiş diye ibadetlerinize devam edebilmenizi dilerim.

Allah tüm inananların kıldıkları namazları kabul etsin..

https://www.youtube.com/shorts/HM7aDmJdS3k

Saygılarımla.