hocam size ufak bir anımı paylaşayım üzülmenize teselli olsun;
üniversitedeyken garsonluk yapardım otelde gece2 de mesai biterdi. çok küfrederdim millet vurdu parayı ne işlerle niye yapmıyorum izdirap çekiyorum diye. gecede tek market açıktı benim evin yakınında gide gele çalışan kasiyerle(kendisi erkek) laflamaya basladık dogal olarak . bende her gunumde lanet ediyordum öğrenciyiz diye fazla çalışıyoruz bir de hakkımızı vermiyorlar diye. bir akşam yine markete ugradıgımda adam aglıyordu ilk defa gördüm onu boyle. abi dedim noldu adam aglaya aglaya eski geçmişini anlattı ( mesleğini yazsam oto sansür olur hem küfür olarak algılanabilir p ile başlayan bir meslek). daha sonrasında ise aksamustu eşi ve kız cocuguyla beraber sahilde yürürken eski müşterilerinden biri adamı görmüş yanındakini kaça veriyorsun diye sormuş. bogazı düğümlenmiş birşey diyememiş tepki verememiş. buna aglıyordu.
yani velhasil kelam şimdi gençlikte yaptıgı şeylerden yaşlandıkça akıllanıp vazgeçmesi durumunda hayatında hep karşısına çıkacak o bahsettiginiz kişinin. belki evlenip çocuk sahibi olamayacak . hadi oldu evladı anasının o hallerini görse tepkisi nolur bilemezsiniz. hadi evladı bilmedi bi gun buna o para yollayanlar yolda tanıdı ve aksam kendi evine çagırdı. o anki yerin dibine girmeyi hayal bile edemeyebilirsiniz.
yani bazen şuanki güzel hayat , pişmanlık durumunda da peşini bırakmayabilir. yaşınızı bilmiyorum ama böyle bir geçmişiniz olmadigi için hiç degilse huzurlu bir aile ve çoluklu çocuklu mutlu olma şansınız var. daha sonra evlatlarınızın sürekli böyle eski geçmişiniz olmadıgı için sürekli düşünüp kendinizi kurup psikolojinizde bozulmayacak. cocuk suratını astıgında sizinle konuşmadıgında canı neye sıkıldı diye düşüneceksiniz ama öteki türlü böyle bir geçmişiniz olsa acaba öğrendi mi diye diye kafayı kırmanız an meselesi olurdu.
yani bu anlattıgım şeyin paradan daha önemli oldugunu düşünüyorum. yine de üzülüp üzülmemek sizin takdiriniz.