Sizin sorunuza göre o zaman hiçlikten doğan ilk varlık tanrı ve Buda ayete ters oluyor ?
Ateist'in tanımında din kavramının içi boş olduğu için inanmıyor. Kader varsa benim yaptığım kötü şeylerin sebebi de Tanrı, iyi şeylerinde sebebi Tanrı, peki benim kaderimi belirleyen bir varlık varsa neden hayatımı birileri zengin etmeye çabalıyorum ki ? Yaptığım iyiliklerin karşılığını alamıyorsam neden tanrı var sorusu karşımıza çıkıyor ?
Ben ateist birisi değilim. Ülkemizde son 25 senede ahlak ve inanç kavramının içi boşaldığı için çoğu birey artık kavramlarını kendini nasıl iyi hissediyorsa öyle yapacak olgusuyla geliştirdi. Benim veya Senin gibi tanımlar çıktı ortaya, geçen mesela forumda birisiyle konuşuyorum. Bana "Benim Allahım .... şeklinde" mesaj yazmıştı. Onun Allahıyla Benim inandığım Allah bir ise ortada niye ayrıştırma var ?
Herkeste acayip bir şekilde İslamı, Allahı ve Peygamberi sahiplenme var. Bu sahiplenmemin ardında öyle bir kis var ki karşısındakini dinden soğutuyor.
O 'benim allahım' kelamı karşısındakinin yaptıklarıyla söylemlerinin farklı olması, sahip çıktığı inancıyla ters yaşaması gibi şeylerle alakalı
Yani adam haram yemiyor ama deist.
Diğeri haram yiyor ama x dinine mensup.
Diyorsunki benim allahım haram yeme diyor.
Bu söylem buradan gelir. Ve ikinci bir hususta deistlerin bir allah inancının değil, yaratıcı inancının olmasıdır.
Müslüman => Allah
Deist => yaratıcı
Yani aslında zaten aynı şeye inanmıyoruz.