Net olarak böyle oluyor hocam. Farkında olmamak ile şükretmek de aynı doğrultuda oluyor. Şükretmek belirli boyutta iyi olabilir fakat farkında olmamak tamamen berbat bir durum böyle insanlarla münakaşa etmenin de bir anlamı yok.
1 yıl Polonya'da eğitim gördüm -ki Polonya Avrupa'ya bakarak geride kalmış bir ülke- herkesin bir yaşam standartı var. Millet işten sonra etkinlik yapabiliyor mesela. Ben gittiğimde arkadaşlarıma "x fastfood firması çalışanı bile mutlu düşünebiliyor musun?"diyordum. Türkiye'de kim mutlu? Toplu taşımada herkesin surat akıyor,hayattan bezmişler. İşin garip tarafı insanlara bir şey de söyleyemiyorsun.
Makine mühendisiyim. Balıkesir Üniversitesi mezunuyum. Polonya'da 1 yıl eğitim gördüm. İngilizce ve Almanca var. Max 50bin maaş ile işe başlayabiliyorum. İçerisinde olmayan insan bilemez. "iş beğenmiyor" tarzında konuşanların bu ülkenin insanlarının ne saçma işlerde çalıştığından haberi yok. Pek kulak asmayın hocam.
En üzücü tarafı düzelebileceği umudu da bende kalmadı.
Benimde az olsa da bir umudum var ama zor elbette. Bahsettiğin konular ve bakış açısı gençler için önemli örnekler. Okuyan araştıran arkadaşlar dikkate almalı.