Selam olsun,

Hayalini kurduğum bir dünya var ve kıymetini bildiğim insanlar var...
Hayalini kurduğum dünya biraz fazla gelebilir diyerekten kıymetini bildiğim insanlardan bahsetmek istedim.

Sokakta yürürken elindeki bir çöpü kimse görmüyorken bile atacak çöp kutusu arayan o naif insanlar.
Bir köpeğin başını okşayan, bir insana nedensiz ve karşılıksız iyilik yapabilen yani mayası temiz güzel insan olan herkese sevgilerimi iletmek istedim.

Evet, kimse görmüyor ya da teşekkür faslına geçildiğinde kısa kesip uzaklaşıyorsun ya...
Adını bilmiyorum, tipini bilmiyorum ama sana karşı büyük bir sevgi ve saygı besliyorum.
Ne yani Ahmet, Mehmet, Didem, Aslı diye adını anmadığımızdan yüreğinin güzelliğini görmüyor muyuz sanıyorsun?

Herkesin hakkını gözetirken her hakkı hiç doymayan canavar ruhlu insanlar tarafından yenilmeye çalışılan insan olmak sana kendini kötü hissettirebilir.
Ben bu kadar dikkat ederken, bu kadar ince düşünürken bana yapılanlar hak mı diye ara ara düşündüğünü biliyorum ki hakkındır.
Gözükmediğini ya da mayan gereği iyi insan olduğundan zarar gördüğünü düşünebilirsin zira bunu sağlamak için kültürsüz ve mayası bozulmuş çok insan var ama aynı frekansta insanlarda var.
Hani elindeki çöpü kimse görmese bile atacak çöp kutusu arıyorsun yazdım ya işte o çöp kutusuna atılan çöpleri görünce bir selam alıyorsun aslında.
İnsan çöp görmekten mutlu olur mu? Olur.

Elbette sadece çöp değil. Bir yayaya yol vermek, bir gülümseme, bir selam.
Bazen kızıyorsun ben bu kadar dikkatli, insancıl olduğum halde şunlara bak diyorsun ama emin ol onu bile sadece kızgınlıktan diyorsun.
Çok yaşamışsındır bende artık öyle olacağım duygusunu hani 3 5 saniye.
Sonra gülümseyip, sakinleşip o olduğun kişi olmaya devam etmişsindir.

Bu dünyada ve bu düzende cazgırlık, bağırmak, üstten konuşmak, PR yapmak makbul gibi gözüküyor lakin senin gibi güzel insanlar nazarında senin meziyetlerin çok daha değerli.
Kötücül yaşayan insanlar tarafından yani çoğunluk tarafından hiçbir zaman takdir edilmeyeceksin ama sanma ki takdir görmüyorsun.
Bunu bir mikrobun yapılan aşıyı takdir etme ihtimali olarak düşünebilirsin.
Elbette takdir edilmeyeceksin genel olarak lakin bu seni küstürmesin ya da üzmesin.
Her insan kendi meşrebince değer görür.
Mayası temiz, naif, güzel insanları yine kendisi gibi olanlar takdir eder, sever, sayar.

Bu konuyu neden açıyorum?
Özellikle günümüzde insanlar ne yazık ki insanı insan yapan tüm değerlerden uzaklaşmakta ve bu uzaklaşmayı acınası bir durum olsa bile övgü konusu etmekte.
İstedim ki ya da çok iddialı oldu istemek.
Arzu ettim ki adı konmamış bu gönül bağını bir parça bile olsa hissetmek.
İnsani değerlerin, erdemin, ahlakın ya da vicdanın yani insanı ottan ayıran özelliklerden bir parça konuşalım.

Tüm yazdıklarımın ya da yazdıklarımın hülasası "iyilik, iyidir." ve sanılanın aksine iyiler az da değildir, değersizde değildir.
Az ya da değersiz görenlerin bakış açıları bozuktur zira neye nasıl bakarsak onu görürüz.
İyiysek iyi, kötüysek kötü.