Hayatı boyunca hiçbir işle uğraşmamış, hiçbir ticari girişimi olmamış, oturduğu yerden 'paramı alayım gideyim' diyen insanlar genelde böyle oluyor çünkü.
Kimsenin 'kira, vergi, stopaj, cart gideri, curt gideri' umurunda değil.
Herkes istiyor ki ben bu ürünü 10 TL'ye aldım 15'e satıp zarara gireyim ama müşteriyi memnun edeyim.
Tamam kimse de demiyor maliyeti 10 TL olan ürün 1000 TL'ye satılsın, tabii ki satılmasın ama ufak tefek kâr marjlarında bile insanlar 'kazanmasın' ya da 'daha az kazansın' istiyor.
Küçük esnaf nefretinin tam olarak sebebi bu.

400 TL'ye getirdiğim ürünü 1000 TL'ye satıyorum, adam diyor ki 'ooo %100'den fazla kâr ediyorsun ben senden almam', halbuki o 1000 TL içerisinden KDV, gelir vergisi vs. düşünce zaten edilen kâr 100 TL falan oluyor. Bu ülkede küçük esnafın değerini anca 'müşteri KDV öderse' anlar. Başka türlü de anlamaz.