Altyapının davranışını daha öngörülebilir hale getirmek, interface abstraction'dan geçiyor bence.
Eğer geliştirdiğiniz bu ICA mimarisi, Linux'un native davranışlarını (cgroups, systemd vb.) kendi mantığıyla maskelemek yerine; bu özellikleri tutarlı bir API veya CLI katmanı ile bizlere sunuyorsa, işte o zaman 'alışkanlık' bariyerini aşmak çok daha kolay olur. Çoğu sysadmin'in panel değiştirmeme sebebi 'yeni arayüzü öğrenmek' değil, panelin arka planda config dosyalarını kendi kafasına göre manipüle etmesi korkusudur.
Sizin bahsettiğiniz 5 katmanlı mimari, bu manipülasyonu ortadan kaldırıp işletim sistemi ile kullanıcı arasında şeffaf bir 'tercüman' görevi görüyorsa, bu sektörde ciddi bir açığı kapatabilir.
Raspberry Pi üzerindeki boşta çalışma testleriniz de bu verimliliğin sinyallerini veriyor, elinize sağlık.