Çok geçmiş olsun canım abim, o gece felaketi yaşayanlardan olmasam da depremin 2. günü Hatay'da nasıl bir yıkım yaşandığına bizzat şahit oldum. Maalesef Atatürk'ün şahsi meselem diyecek kadar sevdiği ve önem verdiği, canımız Hatay'ın ve insanımızın ilk günlerde neler çektiğini gördüm. Senin de dediğin gibi herkes daha kendisini, ailesini yeni kurtarmışken saniyelerle yarışarak bir başkasına koştu. Bazen diyorum Hatay'a, Adıyaman'a ilk gelişim keşke böyle olmasaydı. Keşke güzellikleriyle kalsaydı aklımda...

Nice canlar kaybettik 11 şehrimizde Allah rahmet eylesin hepsine, sağ kalanlara da yüce rabbim sabır ve metanet versin.