Arkadaşlar selam, Buraya kötü bir niyetle ya da karamsarlık saçmak için yazmıyorum; sadece içimdeki isyanı biraz olsun dışarı vurmak istedim. Hayatım sanki sürekli aynı sahnenin tekrar çekildiği bir film setine döndü.
Artık günleri ayırt edemiyorum çünkü hepsi birbirinin karbon kopyası.
Sabah kalkış saati belli, akşam yatış saati belli. Arada geçen sürede yapılanlar bile şaşmıyor. Hayatımda ne bir sapma var, ne bir sürpriz, ne de kalbimi hızlandıracak bir heyecan. Motivasyon deseniz, o zaten bu monotonluğun içinde kaybolup gitti.
En kötüsü de bu döngünün içinde yapayalnız olmak. İnsan bazen sadece rutini kırmak istiyor ama sanki görünmez bir el "hayır, senaryoya sadık kal" diyor. Bu tekdüzelikten, bu renksizlikten ve bu sessizlikten gerçekten çok sıkıldım.
Bu döngüyü kırmak istiyorum ama nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.