Bence mesele “sosyalleşin, kız arkadaş edinin” kadar basit değil ya. Türkiye’nin şu anki şartlarında dışarısı gerçekten güvenli mi, herkes için sağlıklı mı? İnsan dışarı çıkınca kafası mı dağılıyor yoksa daha mı geriliyor? Akşam dışarı çıksan ne harcayacağını düşünüyorsun, güvenliği düşünüyorsun, yanlış anlaşılır mıyım diye düşünüyorsun… Bu mu kafa dağıtmak?

Bir de işin sosyal tarafı var. Artık birine merhaba demek bile riskli hale gelmediyse ne oldu? Tanımadığın birine laf atmadığın hâlde “acaba yanlış mı anlaşılırım” diye geri durmuyorsan, bu ortam normal mi? İnsanlar niye bu kadar temkinli olmak zorunda kaldı, bunu hiç sorguluyor muyuz?

Forumda “ben geldim” diyen bir kadına 50 yorum yağması, alkış tutanların çıkması da ayrı bir mesele değil mi? Bu kadar ilgi olunca beklentiler şişmiyor mu, iletişim daha baştan bozulmuyor mu? Erkek konuşunca “niyeti var” muamelesi görürken, diğer tarafta her sözün prim yapması dengeyi iyice kaçırmıyor mu?

O yüzden bazı insanlar evde kalmayı seçiyor olabilir; çünkü ev daha güvenli, daha ucuz, daha sakin. Bu bir kaçış mı yoksa şartların dayattığı bir tercih mi? Herkes aynı sosyalleşme modeline uymak zorunda mı gerçekten?

Kısacası sorun insanların “kafa dağıtmaması” değil; sorun dışarının artık kafa dağıtacak bir yer olmaktan çıkması olabilir mi? Bunu da konuşmak gerekmiyor mu?