Eski üniversiteden bir arkadaş, fazla samimiyetimizde yoktu. Ara ara bazen arar ufak laflardık. İyice boş biri olduğunu görünce mesafe koymuş, okul bittikten sonra da hiç konuşmamaya başlamıştım. Geçen aylarda beni aradı açmadım, sonra haftada 1-2 aramaya başladı. İnsanda az yüz olur dimi, açmadım bende.

Sonra baktım 5 kere felan arama olmuş. Engelledim konuyla alakalı bir şey de yazmadım. İnstadan istek atmış engelledim. Whatsapp mesajı attı 2-3 kez onları da bakmadan sildim, fakat engellemedim anlayacağı için.

Öyle belalı bir tip değilde yine de reelde denk gelirsem diye düşman olmak istemedim. Aradan 2 ay geçti. Pazar günü gene mesaj atmış. Engellediğim için telefon araması düşmedi, kesin bu aramıştır da. Azıcık yüz olur be yabani herif. Artık içimden geleni söyledim. Bu ne ya sapık gibi. Tacize dönüştü resmen. Polemiğe girmeyeceğim de zorluyor artık, iyice bunalttı.

Çok boş bir insan olduğu belli konuyu farklı yerlere çekip uzatmak isterse engelleyim diyorum yapacak bir şey yok. Umarım daha fazla takıntı haline getirmez de bırakır bizi.

EDİT

Öz eleştiri yapayım. Kabul ediyorum. Biraz iş stresi hem uykusuzluk hem yorgunluktan öfkeyle kalktım sanırım bu yüzden ilk attığım agresif mesajı sildim.

“Kusura bakma çok yoğun bir dönemdeyim, telefonlara pek bakamıyorum. İletişimde kalmasak benim için daha iyi olur, işlerime odaklanmam lazım. İyi bak kendine”

Sonra bunu gönderdim, çok muhtemel her zaman ki gibi bir ara görüşelim diyecekti.

Birkaç gün geçince de üstünden engellerim. Sanırsam gece vakti biraz fazla etkilendim ve paranoya yaptım