Geçmişte çok fazla kafaya takardım. Kendimi bildim bileli sokaktaki ve bahçemdeki kedileri beslerim. Genelde yavrular çok oyuncu olduklarında sokağa aniden fırlıyorlar ve arabaların altlarında kalma durumları oluyor. Eskiden günlerce kafama takardım, abartmadan söylüyorum kafamdaki tüm saçları egzamadan dolayı kaybettim sayılır. Çok ince düşünürdüm; kırdım mı? Üzdüm mü? Gece mesaj atardım ben öyle demedim yanlış anlamadın değil mi diye? Aslında hiçbir şey yok.

3. sayfa olarak söz ettikleri haberleri okuduğumda uyuyamazdım. Bu benim için çok büyük sorun hâline gelmişti ve psikolojik tedavi almam gerekiyordu. Şimdi de üzülüyorum fakat elimden hiçbir şey gelmiyor... en sonunda elimden hiçbir şeyin gelmiyor olmasına çok üzüldüm ve artık eskisi kadar üzülmemeye gayret ediyorum. Maalesef hepimiz benciliz, birazda bencil olmak zorundayız sanırım.

Gece gece içimi dökeyim dedim.
İyi geceler.