DijitaGhoost adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Ben de eskiden cinlere pek inanmıyordum. Hatta dini açıdan da çok güçlü biri değilim; namaz kılmam, oruç tutmam. Ama yaşadığım bir olaydan sonra cinlerin varlığına inanıyorum. Bir gün dayımın evine gitmiştim. Dayım bana ciddi ciddi bazı şeyler anlatmaya başladı: Cinlerin aleminde ordular savaşıyormuş, “Şahmeran” diye bir liderleri varmış dayımın cin ordusunda, onları yönetiyormuş vs. Açıkçası bana komik geldi, ben de pek inanmadım hatta biraz dalga geçtim. O akşam onlarda yatılı kalıyorduk. Gece yatarken bir anda göğsümden içeri bir şey girdiğini hissettim. Gerçekten tarif etmesi zor ama sanki başka bir beden içime girmiş gibiydi. İçimde farklı bir ses, farklı bir şey varmış gibi hissettim; bir şeyler söylüyordu ama ne dediğini anlayamıyordum. Korkudan ne yapacağımı bilemedim. Sadece Nas Suresi’ni biliyordum, onu okumaya başladım. Okumaya başlar başlamaz içimdeki o şeyin yavaş yavaş çıktığını hissettim. Göğsümden çıkışını resmen hissettim. Allah kimseye yaşatmasın. Ben de inanmazdım ama bunu yaşayınca artık “yok” diyemiyorum. Bunun gibi şahit olduğum başka olaylar da var. Ben sadece kendi yaşadığımı anlattım.
Dua okumak yerine bunların gerçek olmadığına kendini ikna etseydin aynı etkiyi görürdün zaten.

Tüm mesele beyinde bitiyor. Yaşadığın şey sana gerçekmiş gelebilir fakat bunu algılayan sadece sensin yani beyninin sana olan oyunu.

Hikayelerden etkilenmişsin , o sıra dayının anlattığına inanmasan dahi bilinç altın etkilenmiş ve sana bir oyun oynamış. Sonraki süreçte zaten inandığın için devamı gelmiştir.