Google örneğini veriyorsunuz ama yine aynı yanlış. Gazeteler Google’dan “içeriğimi birebir gösteriyorsun” diye para istiyor. Yapay zeka senin yazını ya da kodunu alıp aynen yayınlamıyor. Aynı şey değil. Buradan “benim de hakkım var” sonucu çıkmaz.


Türk hukukunda fair use yok diye kestirip atıyorsunuz. Bu, yasak gerekçesi değil, düzenleme ihtiyacı demek. Birebir kod veya roman çıktısı veren vakalar var. Zaten bunlar için dava açılabiliyor. İstisnai örnekleri genelleyip “o zaman yapay zekâ kapatılsın” demek mantıksız.


Gizlilik diyorsunuz. İnterneti, Google’ı, sosyal medyayı, bulut servislerini kullanıyorsunuz ama konu yapay zeka olunca birden hassasiyet başlıyor. Prompt saklanması riskse kullanmazsın olur biter bu kişinin kendi problemi, ben promptlarımın saklanmasından rahatsız değilim, rahatsız olan kullanmaz olur biter sözleşmede her şey yazıyor.


Kod kalitesiz diyorsunuz. Kötü kod her zaman vardı. Dün StackOverflow’tan kopyalayıp ne yaptığını bilmeden kullanan adam vardı, bugün de var. Sorun araçta değil, kullanan kişide. Çekiç suçlu değil, kafasına vuran hatalı.


Maaşlar düşüyor argümanı da aynı. Her büyük teknoloji değişimi bazı maaşları düşürdü, bazı meslekleri bitirdi. Matbaa hattatları bitirdi, bilgisayar daktilocuları. Çözüm yasaklamak olmadı, adapte olan yoluna baktı.


“Benim çıkarlarım için erişim engeli daha uygun” dediğiniz noktada zaten her şey netleşiyor. Bu toplumsal fayda değil, kişisel çıkar. Hukuk bunun için kullanılmaz, kullanılmamalı.


Kod yazmayı bilmeyen kod yazmasın diyorsunuz ama bu yine aynı şey bu yapay zekanın sorunu değil kullananın sorunu, dün stackflowdan yapan varsa şimdi yapay zeka ile yapan var. Yapay zeka bunu icat etmedi.


Özetle, Osmanlı’da Kur’an elle yazılır diye matbaayı geciktiren neyse, bugün “yapay zekâ yasaklansın” diyen aynı. Tarih bu refleksi daha önce denedi ve kaybetti. Şimdi tekrar denemenin kimseye faydası yok.