Dostum, yazdıklarını okurken omuzlarındaki yükü burada hissettim. Öncelikle şunu bil; sen imkansızlıklar içinde eşine, annene ve evladına kol kanat gererek zaten bir erkeğin yapabileceği en büyük kahramanlığı yapıyorsun. Maddiyat yetmeyebilir, bazen hayatın hızı nefesimizi kesebilir ama 'yetemedim' dediğin anlarda bile o niyetin ve çaban evlatların için en büyük mirastır.
Kaybettiğin evlatların seni suçlamıyor, aksine geride kalan kardeşleri ve anneleri için verdiğin bu onurlu mücadeleyi görüyorlar. Kendini affet ki, bugün elinden tuttuğun oğluna o çok korktuğun geleceği sevgiyle inşa edebilesin. Sen pes etmedikçe, bu karanlık günlerin ardından elbet bir ferahlık gelecektir; çünkü rızkı veren de sabrı veren de Odur. Allah yardımcın olsun, dualarımız seninle.