Âllâh gani gani rahmet eylesin, çok üzgünüm, mekanı Cennet olsun inşallah.

Hakikaten çok ama çok üzüldüm, gözlerimden kısmen yaş geldi, sözün bittiği yer hakikaten, Ölüm hepimizin başına gelecek, ama hazır olmak, işte bu "HAZIRLIK" terimi geçersiz olduğundan ansızın her an her şey olabiliyor ve adeta yere çöküyorsun, ben ilk güzel teyzemi kaybettim, ben de anıları var, daha henüz Aile üyelerimden kimseyi Âllâh'a şükür ki kaybetmedim, ancak kaçınılmaz sonu beklerken ben n'apabilirim diye düşünüyorum kimi zaman, ama.... Sadece "AMA" kalıyor ve ötesinin aslında bir hayal olduğunu, hakikatin ise yüzleşmek mecburiyetinde bıraktığını fark ediyorum.

Keşke daha farklı olsaydı...