Hayır, niye yolumuzu çevireceğiz? O korkuyu onlara niye gösterip egolarını tatmin edeceğiz? Elimizde, belimizde bir şey olduğu sürece eşit şartlar olacak ve hiçbiri bir adım dahi atmayacak. İstanbulda yaşadım ve bunların hiçbiri cesur değil, hiçbiri de erkek değil zaten. Bugün Atlası belinde tabancası olsaydı ve onu oracıkta öldürseydi yanındakiler zaten uçup gidecekti. O.Ç bıçaklarken zaten diğerleri çoktan kaçmaya başlıyor, bunlar arkadaş falan da değil hepsi birbirini satacak kadar namussuz ve alçak.
Yolunuzu değişecek bir şey yok, korkutacak çok şey var.
Cesaret ve aptallık arasında ince bir çizgi vardır. Bana göre cesur olup ölme ihtimalindense korkak gibi görünüp hayatta kalmayı tercih ederim. Bu tipler tarafından öldürülüp ailemin üzülmesini istemem. Ha eğer kaçma veya sıyrılma ihtimali yoksa tabii ki son çare olarak elimden geleni yaparım.
hiç düşünmem sık*ım. bana olucağını ona olsun. barınmamalılar dışardaki başı boş i*ler gibiler.
Kesinlikle kalıcı bir çözüm gerekiyor. Topluma geri kazandırılma falan olmaz zaten. Kanserli hücre gibi düşünmek lazım. Kötü huylu ve hızla yayılıyorlar. Her tarafa sıçramadan önüne geçilmesi lazım.