Yapay zekâ tabanlı sistemler, doğrudan su tüketen biyolojik varlıklar olmamakla birlikte, çalıştırıldıkları fiziksel altyapı nedeniyle dolaylı su tüketimiyle ilişkilidir. Bu sistemler, yüksek işlem gücüne sahip sunucuların yer aldığı veri merkezleri üzerinde çalışmaktadır. Söz konusu sunucular, yoğun hesaplama süreçleri sırasında önemli miktarda ısı üretmekte ve bu ısının kontrol altına alınabilmesi için çeşitli soğutma mekanizmaları kullanılmaktadır.
Veri merkezlerinde yaygın olarak tercih edilen soğutma yöntemleri arasında buharlaştırmalı (evaporatif) soğutma, soğutma kuleleri ve su bazlı kapalı devre sistemler yer almaktadır. Bu yöntemlerin önemli bir bölümü, ısı transferinin sağlanabilmesi amacıyla su kullanımını gerektirmektedir. Dolayısıyla yapay zekâ uygulamalarının kullanımı, doğrudan olmasa da, veri merkezlerinin işletilmesi sürecinde ortaya çıkan su tüketimi ve enerji harcaması üzerinden çevresel etkilere yol açmaktadır.
Buna ek olarak, yapay zekâ sistemlerinin ihtiyaç duyduğu elektrik enerjisinin üretimi de dolaylı su tüketimiyle bağlantılıdır. Özellikle fosil yakıtlı ve nükleer enerji santrallerinde, elektrik üretim süreçleri kapsamında yoğun miktarda su soğutma amaçlı kullanılmaktadır. Bu durum, yapay zekâ teknolojilerinin çevresel ayak izinin yalnızca bilişim altyapısı ile sınırlı olmadığını, aynı zamanda enerji üretim ekosistemi ile bütüncül olarak değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.
Bu bağlamda, günümüzde teknoloji şirketleri ve araştırma kurumları; su verimliliği yüksek veri merkezi tasarımları, kapalı devre soğutma sistemleri, deniz suyu veya hava soğutmalı alternatifler ve yenilenebilir enerji kaynaklarının entegrasyonu gibi yaklaşımlar üzerinde yoğunlaşarak yapay zekâ sistemlerinin çevresel etkilerini azaltmayı hedeflemektedir.