Evlenmem. Ben hiç evlenmedim ve evliliğe bakışım daha çok “ilk kez, sıfırdan ve birlikte öğrenerek” kurulan bir yol arkadaşlığı gibi. Daha önce evlilik yaşanmış bir geçmişin, ne kadar iyi niyetli olunursa olunsun, ilişkiye ister istemez bazı izler bıraktığını düşünüyorum.

Karşılaştırmalar, temkinli davranma hali, geçmişte yaşanan kırılmalar ya da alışkanlıklar yeni bir ilişkide zaman zaman mesafe oluşturabiliyor. Ben ise daha sade, geçmiş yükü olmayan ve iki tarafın da benzer noktadan başladığı bir ilişkiyi tercih ederim. Ayrıca evlilik benim için sadece iki kişinin anlaşması değil duygusal olarak da tamamen “temiz bir sayfa” hissiyle girilmesi gereken bir süreç. Kafamda soru işaretleri varken ciddi bir adım atmanın kimseye fayda sağlamayacağını düşünüyorum. Bu kesinlikle bir yargı ya da genelleme değil; tamamen kendi yapım, beklentilerim ve hayata bakışımla ilgili bir tercih. Boşanmış olup mutlu evlilikler kuran çok insan var, buna saygım sonsuz. Ama ben kendi adıma bu yolu tercih etmiyorum.

Boşanma davası dosyasını bir okuyun bence 🙂