Aynen öyle! Playwright'ın en büyük olayı bu zaten. Mantığı şöyle düşünebilirsin: Browser dediğimiz şey motorun kendisi (Chrome/Chromium exe'si). Bu arkada bir kere çalışır ve açık kalır. Biz bunun içinde BrowserContext dediğimiz izole odalar açarız. Her Context birbirinden tamamen bağımsızdır (cookie, cache, local storage vs. paylaşmazlar).



Yani senaryo şu: Motoru (Browser) başlat -> Döngüye gir ( userass-session-1 ile yeni bir Context aç, Sayfaya git, butona tıkla, Context'i kapat (Motor hala çalışıyor burada hocam sadece gizli sekme kapanıyor buna dikkat edin) -> 30 saniye bekle, session-2 ile yeni Context aç.

Bu sayede tarayıcıyı kapatıp açma (cold start) yükü olmadığı için hem çok hızlı olur hem de işlemciyi yormaz.

Selenium tarafında undetected_chromedriver efsanesi var ve Cloudflare gibi yapıları geçmekte çok başarılı. Ama Playwright bu konuda çaresiz değil, hatta daha modern çözümleri var.

Agam Playwright için kullanabileceğin en sağlam iki yöntem şunlar

Playwright Stealth Eklentisi
Camoufox (Yeni Nesil)

Bu arada session id manipulasyonu yap aga.


Çoğu kaliteli rotating proxy firması (Bright Data, Smartproxy, IPRoyal vb.), proxy kimlik doğrulaması yaparken kullanıcı adının sonuna rastgele bir etiket eklemene izin verir; örneğin proxy kullanıcı adın user123 ise, kod tarafında bunu her seferinde user123-session-tıklama1, user123-session-tıklama2 şeklinde dinamik olarak değiştirerek tarayıcıyı başlatırsan, proxy firması her bağlantıyı tamamen farklı bir kullanıcıdan geliyormuş gibi algılar ve seni zorla yeni bir havuza atıp yeni IP verir.

Bazı firmalar bunu tek ip ile her seferinde kendi yapıyor ( dynamic rotating) bunu araştırın.