Düşünüyorum öyleyse varım demiş descartes, bunu yaparken düşünmenin aslında önemli olduğunu vurgulamak istemiş. Kendi somut varlığını düşünceyle yerine getirmek yerine fiziksel bir varlığından değil..

Düşünmenin varlık ile olan sonuçlarını imgelemiş, zamanlar akmış gitmiş. Milyonlarca yıl sonra olmuş, veya milyonlarca yıl geriye gidilmiş. Düşünceler suç kapsamına girmiş..

Binlerce kez Balzac okumuş insanlar,
Platon'la varlığın ağırlığına tanık olmuşlar..
Demişler ki bu bir hafiflik değil ağırlık.
Varlığın insan üstündeki ağırlığı..

Şimdi günümüze bakıyorum, sanki 300 yıldır yaşamış bir insan gibi görüyorum ki düşünceler değilmiş önemli olan. Doğru düşünmekmiş aslında..

Bozuk saat değil bu, gerçek saat, felsefe'nin mihenk taşı olan sorgulamalar değil, düpedüz realist'tir, ve boşa geçmiş bir ömür değil. Düzgün düşünmektir.
Seni düşünmeye sevk etmek istemiyorum, sen zaten düşünmüşsün ama yanlış düşünmüşşün.