Savaşı seçen o aileler değil. Hayatta kalmaya, geleceğe tutunmaya çalışıyorlar. Suçu bomba atana değil, çocuk yapana yüklemek tersine çevrilmiş bir adalet örneği maalesef.


İnsanlara "önce ölme, sonra yaşa" diyorsunuz aslında. Savaş bitene kadar sevmesinler, dokunmasınlar, umut etmesinler. Peki savaşı kim bitirecek? Bombaları atanlar mı, yoksa altında kalanlar mı? Yardım ediyoruz diye insanların bedenine, hayatına, umuduna karışma hakkımız yok.


Ukrayna ile kıyaslamak çok saçma ama Ukrayna'da 2025'te bile cepheye 20 km mesafede düğünler yapılıyor. 100.000 çift online evlilik için sıra bekliyor. Buna Avrupa'da "umut" derken Orta Doğu'da "cehalet" demek, insanlık değil önyargı.