Bulduğumuz söylenemez zaten, yaşım 40 ve ömrümün en güzel zamanları çürüdü gitti. Benden geçti artık ama iki çocuğumun güzel bir ülkede yaşaması için elimden geleni yaptım ve yapmaya devam edeceğim. Biz hak, adalet, liyakat dedikçe onlar kendi yandaşlarına çift maaşlar bağlamaya ihaleler akıtmaya devam ettiler. Gün geldi rektörler üniversiteleri kendi derebeyliği sanmaya başladı, bir makama oturan orayı babasının çiftliği sandı.. Eğitim, adalet, hak,hukuk ara ki bulasın...

Velhasıl; Ne ekersen onu biçersin işte, bizim hasatımızda yokluk olacak, ama bu yokluğa imtihan diyecekler din ile uyutacaklar muhtemelen... Ulan bu yokluk neden hep bizim payımıza düşüyor diye sorgulayan olmayacak... ki şahsen ben alışığım zaten yokluğa ama çocuklara ve ülke gençlerine öyle üzülüyorum ki anlatamam. Herşeyden bihaber yaşamaya devam ediyorlar ya da suç, şiddet olaylarına bulaşıyorlar. Hırsızlığın, karaktersizliğin uyanıklık; efendiliğin,dürüstlüğün enayilik olarak nitelendirildiği bir dönemdeyiz. Allah yar ve yardımcımız olsun diyecek fazla bir şey yok...