Buna ek "dostum", "kral", "babacım", "hacım" şeklinde hitap eden insanlar da olabiliyor, kurumsal iletişime alışkın olduğumdan bu hitap sözcükleri bana yavan, fazla laubali gelmekte. Sonuçta formal bir iletişim dili vardır, daha önce tanımadığımız insanlarla bu iletişim ilkeleri çerçevesinde konuşmalıyız - yazışmalıyız; bu bariyeri rahatça geçebilen insanlarla karşılaştığımda 'işbirliği yapma isteği' olumsuz oranda etkileniyor çünkü laubali bir biçimde konuştukları için güven hissiyatına hitap edemiyorlar. Ancak günün sonunda yapacak bir şey yok, bir şekilde iletişim kurmak ve projeler özelinde birlikte çalışmak gerektiği için asgari mertebede mesafeli kalmaya ve projeye odaklanmaya gayret ediyorum.
Sosyal medyada veya farklı topluluk platformlarında ise yukarıda bahsettiğim kişileri çok ciddiye almıyor veya kısa cevaplarla geçiştiriyorum ama kurumsal platformlarda görüşmeye mecbur kalıyoruz.
Olaya şöyle bak mesala. Hayatı kaymış motor ustasını düşün adam bütün gün yağını içinde ellerdeki yaraların haddi hesabı yok, tırnak arasındaki yağı kezzapla yine çıkaraman sen bundan kurumsallık bekliyorsun mesala. Düşününce bile saçma geliyor.
Herkes kendi ortamına yetişme şekline göre konuşuyor. Birinin dediği gibi ben bunlara biraz kibar konuşayım bunlar bana çökmeye çalışır demişti. Ortama göre değişiyor bazen...