Arada samimiyet veya aşinalık varsa o anlık refleksle "kral, devrem, hafız, reis, şef, üstad..." diye gider. Yaşını bildiğimiz insanlara "abi" diye hitap etmemiz de gayet doğal.

"Dostum, birader, kardeşim" gibi genelde rollenilerek kullanılan hitapları sevmem. Çek elini omzumdan.

Çok kasmaya da gerek yok. Burada evde tek başına pijamasıyla çalıştığı halde cümlelerini "Saygılarımızla" diye bitiren arkadaşlarımız da var. 20 kişilik ekip gibi takılıyor adam.