Geçen yıl babam vefat ettikten sonra aynı hisleri yaşadım. Hep negatif biri olmuştum her konuya negatif bakıyordum, hayattan gram zevk alıyordum. Sonra dedim ki ulan negatif de düşünsem, hayattan hiç zevk almasamda bu hayatı mecbur yaşayacaz ve en azından negatif yaşayıp kendimi yıpratacağıma, pozitif yaşayıp hayatı kendime zindan etmeyeyim. Yani kısacası ömrümüz bitene kadar mecbur birşeyler yapacağız istesekte, istemesekte bu hayat böyle akıp gidecek.