Hocam yanlış anlamayın merakımdan soruyorum, aldığınız riske aşırı saygı duyuyorum. Herkesin alabileceği karar değil, özellikle de benim. Bu arada "bu yaşta çalışılır mı" diyen insanlar avrupalı mı? Aşırı kuruldum.
Aynı şekilde bende parasızlıktan 3.senemde okulu bıraktım. daha önce 1 kere de dondurmuştum.

İnsan bazen düşünüyor eğer avrupadakiler amerikadakiler bu kadar rahat yaşamasaydı, 14-15 yaşlarında çalışmaya başlamak zorunda kalmak zoruma gidermiydi diye. Ama işin içinden çıkamıyorum, esasında çalışmakta zoruma gitmiyor. Sadece çalışırken yaşadığımı imkansızlıklar ve "emeğin boşa gidiyor" düşüncesi/gerçeği beni çok yıprattı.
Ama bir şekilde yaşıyoruz kazanmaya çalışıyoruz hayatımızı, bazen beni irite eden bazende gaza getiren bir söz var "Her şeyini kaybet neşeni kaybetme" diye. Belki irite olursun sende ama hakkatten neşeni kaybetme çünkü kötüsü olduğu zaman cebine parayı sokan şey genelde insanın neşesi oluyor.

Tavsiye vermek haddime değil ama en azından keşke basitten başlasaymış dedim kendi kendime ama o yastığa kafanı koyduğun zaman biliyorum ki "nasıl çıkacağım?" sorusu insanı risk almaya itiyor. Bazen bu risk bizi yukarı taşıyor hızlı bir şekilde, bazende hızlı bir şekilde düşüşe sokuyor.
Bence cihaz almadan bu işin hangi alanlarında hizmet verebiliyorsan oradan devam et, elinde cihaz varsa da değerlendirmek istersin kısa vadede cebine para girer verdiğin hizmeti daha güçlü pazarlarsın. Biliyorum yazılımcısın ama bir ekip arkadaşı, bir dost, istediğin zaman danışabileceğin biri arıyorsan buradayım, sadece bir pm atmana bakıyor. Yalnız değilsin dostum, saldırmaya, geceleri uyumamaya, düşünmeye, iş yapmaya devam.. Ölene kadar devam..