@androidoyuncusu;
Sevgili Kardeşim, seni tanımıyorum fakat ,
Sana bir dost tavsiyesi; sakın ola ki karamsarlığa kapılıp isyan etme. Şu an hissettiğin o yalnızlık ağırlığını anlıyorum ama elindeki hazineleri de görmezden gelme.
Bak, çok şükür sağlığın yerinde, elin ayağın tutuyor, kimseye muhtaç olmadan işini gücünü yapıyorsun. Bu devirde bu saydıklarım, insanın sahip olabileceği en sağlam kaledir.
O sorduğun
"Millet nasıl buluyor?" sorusuna gelince; aslında sihirli bir değnek yok.
İnsanlar genelde hayatın doğal akışı içinde; iş arkadaşlarından, okul yıllarından, mahalleden veya en yaygın haliyle
"arkadaşının arkadaşı" vesilesiyle tanışıp gönül bağı kuruyorlar.
Sen çevrendeki o "5 para etmez" dediğin insanları hayatından çıkararak aslında en doğru, en cesur adımı atmışsın.
Çürük tahtaya basmaktansa, sağlam zeminde yalnız yürümek evladır.
Şimdi yapman gereken, o temizlediğin alana sana değer katacak, kaliteli yeni insanlar ve ortamlar dâhil etmek.
Kısmetin, belki de o henüz girmediğin yeni sosyal çevrelerde, bir dost meclisinde seni bekliyordur.
Umudunu asla kaybetme.
Beni 10 sene geriye çektiler maf ettiler. 3 kuruşluk insana 5 kuruşluk değer verdik ondada beni sattılar.
İşleri düşünce kral, adamsın ama işleri bitince aokakta görse tanımazlar.
Şu anda iş yerim insanlardan uzak tek başıma çalışıyorum. Daha önceki çalıştığım işyerlerinde de dediğim gibi hep karakteri bozuk insanlar ile çalıştım.
Akrabalarda yok olsada referans olmuyorlar
Binada 1 kız vardı onuda akrabam giderek doldurup bozmuş. Başkasıyla evlendikten sonra öğrendim.
Aslında bu güne kadar olmaması zoruma gitmiyor fa hep olacak gibi olupta olmaması zoruma gidiyor.
Eskiden çok büyük isyanlar ederdim çünkü benim çabalayarak ulaşamadıklarıma başkaları kolay bir şekilde ulaştılar şimdi hepsi evli.
hayatta şunu öğrendim ki olmayınca olmuyor zorlamanın mantığı yok.
ama dediğim gibi hocam hiçbir zaman bir kişi bana şans vermedi.