Kendinizin orta halli bir erkek olarak düşünün veya öyle iseniz düşünceleriniz nedir?
Gerek kendim gerekse çevremdeki arkadaşlarımın yaşadığı ilişkilerde şöyle bir şey fark ettim. Kadın denen varlık hayatına ( sevgili,flört vs ) birisini alsa dahi daha iyisini acaba bulabilir miyim düşüncesi ile hareket ediyor. Geçmişte bir şeyler yaşadığı veya tanıdığı erkekleri hayatına birisini alsa bile kapıyı kapatmıyor. Kapıyı aralık bırakıyor. Buna çok sık rastladım. Hatta kendimden örnek verecek olursam 7 ay önce ciddi olan bir ilişkiyi böyle bir şeyi öğrendiğim için bitirdim. 7 ay sonra bana tekrar devam etmek istediğini belli eden tavırlar ve söylemler içinde bulunuyor. Ancak ayrılmama sebep olan erkek şahıs ile bağını kopartmamış. Zannediyorum oradan yüz bulamayınca tekrar bana dönmek istiyor. Bir kadını her erkeği aslında bir 2. seçenek olarak kullanması veya başkalarına açık kapı bırakması... Hatta ve hatta siz sevgili olduğunuzda belki yakın arkadaşı (!) olan erkeklere sizden bahsetmemesi gibi durumlar olabiliyor. Tabiri caizse kadın her türlü kendini garantiye alıyor. A kişisi olmazsa B var B olmazsa A var. Kadının kaybedeceği bir şey olmuyor bu durumda. Peki size sorum şu bazı erkekler 2. seçenek olduğunu acı tecrübe ile öğrenirken bazıları bunu asla bilmeden 2 tercih olarak seçilip evleniyor. Cahillik mutluluktur bilmemek daha iyidir gibi düşünmeye başladım. Sorum tam olarak şu günümüzde kadınların genelinde görülen bu davranış acı bir gerçek mi oldu ve bunu kabullenmeli miyiz yoksa bu ne olursa olsun kabul edilmemesi gereken bir durum mudur? Kabul edilmemesi gereken konu ise çoğu kadının böyle olması gerçeğini ne yapacağız? +28 yaş erkek ve kadın ilişkilerinden yola çıkarak bunları yazıyorum. Çünkü 22-23 yaşında bir kadın bence duygusal bir ilişki yaşayabilirken ve seçim yaparken +29 yaş kadınların duygusal değil mantık ve bencillik çerçevesinde yaklaştığı gibi bir durum var sanırım.