Saymadım desem yeridir. Hayatımın küçük bir bölümü hariç hep geride ve arkalardaydım. Çok fazla kez sıfırlandım ve şu anda sıfırlanmış olarak yazıyorum. Ama bu durum bende ilginç bir düşünce yapısı kazandırdı. Devam etme dürtüsü. Hayatım boyunca başıma ne gelmiş olursa olsun hiç bir şey olmamış gibi devam edeceğim. Hayat darbeler vurup rüzgarları beni savurabilir. Kendimi hiç bilmediğim bir yerde bulabilirim. Ama çabuk alışırım. İnsanlar da bana kolay alışır zaten. Kumdan kale yapıyorum sizin gibi. Dalganın tekrar üstünden gçeeceğini bilerek. Sonuçta hepimiz aynı yöne gideceğiz dimi.