Merhaba. Acil şifalar dilerim. Durumunuzun farkında olmanız, aslında "en kötü" seviyede olmadığınızı gösterir.

Anksiyete bozukluğunndan uyku tutmayan biri olarak, "tevekkül etmekten" başka çare bulamadım yıllarca. Başka bir deyişle:

Olacağı varsa olur...

Olmuşla ölmüşe çare yok...

Akacak kan damarda durmaz vs... gibi onlarca benzer anlama gelecek söz sıralayabiliriz.

Biraz "boşverin gitsin". Zihniniz biraz rahatladığında odanızda pencere açmayı ve ufak ufak egzersiz yapmayı deneyin. Akabinde yürüyüş yapmaya çıkmayı bile isteyebilirsiniz belki, kim bilir...