Bir yıl önce Antalya'ya gidip işe girdim. Ev tuttum, ufaktan eşya aldım vs. - ile açılışı yaptım. Çalışır öderiz, tek başımayım, giderim fazla olmaz dedim. Her gün 12 saat vardiyalı sistemde çalıştım. Servis 1 saat erken alıyordu. 14 saatim gidiyordu. İşten eve, evden işe başka hiçbir şey yapmadım. Ne gezdim, ne dışarıda bir kahve içtim, ne yemek yedim. 5. ayda tüm borçları kapattım. Neyse dedim, başa gelen çekilir, biraz kenara köşeye para atmaya çalışayım. Yine hayatsızca yaşadım; ev, iş, fatura, kira, yemek döngüsüne girdim. Kenara üç beş bir şeyler atmaya çalıştım. Olmadı. Ufak tefek sorunlar, bir şeyler oluyordu; üç beş de gidiyordu. Bir yılı doldurduk, elde var sıfır. Bu koşullarda çalışmanın bir anlamı yok dedim ve 6 gün önce istifa ettim. Gençlerin neden çalışmadığını çok iyi anlıyorum.