Selamlar,
Şimdi ana bir adet sunucumuz var.
Bu sunucumuza saniyede 20 adet sipariş gelecek.
Bu sunucu saniyede gelen 20 siparişi 10 farklı VDS makinelerine 5 saniye icinde bildirmeli ve neredeyse ve neredeyse asla yığılma olmamalı.
Şimdi ben şurada şöyle bir şey düşündüm;
10 Farklı makine her biri -> 1 worker
Yani 10 workerimiz var.
10 worker her 5 saniye aralıklarla ana sunucuya istek atsın ve eğer sipariş var ise siparişi işlesin diye düşündüm. Ama bu pek mantıklı gelmedi neden bilmiyorum ama yeteri kadar optimize gelmedi.
O zaman da şu mimariye geçtim:
Ana sunucuya sipariş gelir,araya bir tane websocket açarız sipariş geldiğinde ana sunucu websockete şuanda elimde sipariş var diye istek atsın ve bu şekilde sipariş olmadığında boşu boşuna DB istegi olmadan websocketde istekler kalır,siparişler geldiğinde ise websockete aktarılır sipariş işlenir sipariş islendikten sonra response en son ana sunucuya tekrar aktarılır diye düşündüm.
Bu şekilde hem daha az istek ana makineye ulaşır bu sayede fazla DB sorgusu olmaz ve wss ile anlık olarak wss izlenir siparişler daha hızlı işlenir gibime geldi.
Sizlere de sorayım,sizce bu mimari uygun mudur?
Eğer uygun değil ise neden ve nasıl geliştirebilirim?
Veya daha farklı bir mantık önerebilir misiniz?
Düşündüğün 1. Yaklaşım Polling (workerlar sürekli sorgu atıyor)
10 VDS makinesi her 5 saniyede bir ana sunucuya sipariş var mı? diye soruyor.
Avantaj:
- Basit implementasyon.
- Failover durumu net (worker çökse bile diğerleri devam eder).
Dezavantaj:
- Gereksiz istek trafiği (polling overhead).
→ 10 worker × her 5 sn = dakikada 120 istek, saatte 7200 istek, boşuna. - Sipariş geldiği an gecikme olur (en fazla 5 sn).
- Ana sunucu gereksiz CPU + DB yükü alır.
- Gerçek zamanlı sistem değildir.
Sonuç:
Bu çözüm
çalışır, ama
ölçeklenebilir değil ve optimize değil. 🔹 Düşündüğün 2. Yaklaşım WebSocket (push-based iletişim)
Ana sunucuya sipariş gelir, WebSocket üzerinden bağlı workerlara yeni sipariş var bildirimi gönderilir.
Avantaj:
- Gerçek zamanlı (zero-delay).
- Gereksiz sorgu yok, yük minimize.
- DBye fazladan erişim yok.
- Sipariş anında VDSe push edilir.
Dezavantaj:
- WebSocket bağlantı yönetimi karmaşıktır (özellikle 10+ worker olsa bile).
- Tek ana sunucu fan-out işlemini yapıyorsa, o sunucuya fazla yük binebilir.
- Eğer ana sunucu down olursa ya da network partition olursa sipariş kaybı yaşanabilir.
- Tek noktadan hata riski (SPOF Single Point of Failure).
Sonuç:
Pollinge göre
çok daha doğru yön, ama doğrudan WebSocket üzerinden dağıtım yapmak
ölçeklenebilirlik açısından zayıf kalır.
Burada bir
aracı katman (message broker) gerekir.
✅ En Doğru Mimari Message Queue + Worker Pool + Event-Driven
Gerçek dünyadaki scalable çözüm şu şekilde olur 👇
🧩 Bileşenler
- Ana API Sunucusu
- Sipariş alır (HTTP POST).
- Siparişi direkt DBye değil, mesaj kuyruğuna (Queue) atar.
- (Örn: RabbitMQ, Redis Streams, Kafka, NATS, SQS)
- Mesaj Kuyruğu / Broker
- Gelen siparişleri sıraya koyar.
- Her siparişi sadece bir workera teslim eder (round-robin, fan-out vb.).
- Geri basınç (backpressure) yönetimi yapar → yığılmayı engeller.
- Otomatik retry, ACK/NACK yönetimi.
- Workerlar (10 VDS)
- Her biri kuyruğa abone olur.
- Yeni sipariş geldiğinde mesajı alır, işler, sonucu geri gönderir (örneğin HTTP callback veya başka bir queueya result mesajı atar).
- Opsiyonel: WebSocket Katmanı (Monitoring için)
- Ana sunucu, sipariş işlendi durumlarını canlı izlemek için WebSocket üzerinden admin/monitor ekranına push edebilir.
🔄 Akış Örneği:
Kullanıcı -> Ana Sunucu (HTTP) Ana Sunucu -> Queue (publish) Queue -> Worker (consume) Worker -> Ana Sunucu (result) Ana Sunucu -> WebSocket (client notification)
💡 Bu Yapının Avantajları
- Yığılma (backpressure) yok: Queue yönetir.
- Saniyede 20 sipariş değil, 200 bile olsa sistem kaldırır.
- Retry ve fault tolerance var.
- Gerçek zamanlı işleyiş mümkün.
- DB sadece sipariş kaydı ve durum için kullanılır.
- WebSocket trafiği sadece izleme veya sonuç bildirimi için olur.