Sanal ortamda hiç oynamadım ama Kıbrıs’ta ve Avrupa’da fiziksel olarak uzun süre oynadım. Genelde kart oyunlarını tercih ederdim; hem VIP odalarda hem de ortak masalarda bulundum. Bugüne kadar kumar oynayan 100 kişiyle tanıştıysam, en az 95’i sonunda kaybetti. Geri kalan az bir kısmı da kazandığını söylese bile — egosuna yenilip gerçeği çarpıtırlardı — sürekli birilerinden borç isterdi. Madem kazanıyorsun, neden borç istiyorsun?
Kumar sadece paranızı değil, karakterinizi, ailenizi ve maneviyatınızı da yıpratır. Zamanla kendinize olan inancınızı kaybedersiniz; toparlanmak sandığınızdan çok daha zor olur.
Kumar bir oyun değil, ciddi bir bağımlılıktır. Düşmanımın bile bu bataklığa düşmesini istemem.
İnsanı yavaş yavaş tüketen, fark ettirmeden hayatını elinden alan bir zehir gibi…