Sizi çok iyi anlıyorum. Ben de eşimle değil ama ailesiyle çok problem yaşadım. Annesi İzmir’de biz Antalya’dayız.

Annesi beni siyasi düşüncemden dolayı sevmezdi ama ben ona hiçbir zaman böyle bir dışlamada bulunmadım. Beni hep kızını çok değiştirmekle suçladı. Sonra bizim çocuklarımız oldu ve bizimle uğraşmayı bıraktı. Gördü ki kızı çok mutlu, mecburen kabullenmek zorunda kaldı. Sonrasında birden bire tekrar üzerime oynadı. Bu defa ben bunaldım anlaşmalı boşanma evrakını hazırladım ve boşandım. Bir hafta geçmeden birbirlerine girdiler. Ben çocuklarım için geri döndüm ve eski aynı evde yaşamaya devam ettim ama resmi nikahı reddettim.

Ben hiçbir zaman annenle görüş veya görüşme de demedim. Sadece saygı bekledim. Sonuç olarak çocuklarını babasız büyütmemeyi seçen hanım, annesini tamamen hayatından çıkardı. O günden sonra bana bir kere bile saygısızlık etmedi. Ben de ona.. Ve hiç kavga etmedik biliyor musunuz?

Ben biraz asabi bir insanım ama sözlü olarak.. Bazen kısa sert söz söylerim ve bana “Kendine gel seni böyle düzeysiz görmeye tahammülüm yok” gibi cümleler söyleyerek beni susturur… Sonra güler geçeriz. Çünkü artık aramızda her şeyi hallediyoruz.

Sonuç olarak Allah bana yardım etti ve eşim kendi çekirdek ailesini seçti ama çok arkadaş benim kadar şanslı değil..

Bir evliliğe erkeğin veya kadının ailesi müdahale ediyorsa orada mutluluk çok zor