Merhaba öncelikle herkese hayırlı günler bol kazançlı günler diliyorum.
Biraz içimi dökmek istedim.
Hayatımda istemediğim bazı olaylar neticesinde kendimi ne yazıkki mental ve psikolojik olarak toparlayabilmiş bir durumda değilim. Kurmuş olduğum bazı hayallerin birer birer hayal kırıklığıyla sonuçlanmasıyla ne yazıkki kendimi toparlayabilir duruma gelemedim.
Hayatta insanın karşısına ne çıkacağını bilemeyiz insan ne acılara katlanabililip hayatın devam ettiğini zamanla alışabiliyor. Ne şirketler batıp tekrardan insanlar eski haline geri dönebiliyor. Şükürler olsun ki sağlığımız yerinde. Hayatta sağlıktan daha değerli bir şey olmadığınHayatta sağlıktan daha değerli bir şey yok.
Daha önce maddi olarak çok zorlandigim zamanlarda oldu ancak hiç bir zaman umudumu yitirmemiştim bir şekilde hayatımın istediğim yönde ilerleyebileceğini inancım vardı ve bu inanç üzerinde kendimi toparlayabiliyordum.
Şu an geldiğim nokta da ne yazıkki sürekli gitgeller üzerine kendimi toparlayamıyorum.
Maddi olarak da zor bir süreçten geçmiş olsam da ben hayatım boyunca paraya değer veren bir insan olmadım para benim için her zaman ikinci planda olmuştur. kaybedilen para bir şekilde geri gelebiliyor ama kaybedilen umutlar hayaller kolay kolay yerine konmuyor.
Yaşadığım süreci detaylı olarak anlatmak istemedim ama Açıkçası hayatımda hiçbir zaman bu kadar çaresiz ve umudunu yitirmiş olarak kendimi görmemiştim ne yazıkki kendi kendime acır hale gelmiş durumdayım.
Çık kısa geçeceğim;
2009 Ülker'de pazarlamacı olarak başladım askerlik sonrası, 2013 sevdiğim kızı pazarlamacıya vermiyordu babası, istifa edip ailemden 1.000 km uzakta bir şehre yerleşip fabrika müdürü oldum. Yine vermediler

2016 kız başkası ile evlendi, 2019 çalıştığım şirket beni dolandırdı, orta segment sıfır araçların 100,000 TL olduğu bir dönemde 27m borç yıkıldı üstüme. Yıllardır uçak, özel araçla seyahat eden ben otobüs parası bulamadım ailemin yanına dönmeye, 4 sene mahkemeler sürdü, 1 sene önce tüm borçlardan kurtuldum, tekrar temize çıktım, bırak tazminatı bir TL bile kârım olmadı üzerine bana kalan ufak tefek borçlar bile oldu. 2 ay önce mevcut çalıştığım yerde işe başladım, şimdi hayata yeniden maddi manevi sıfırdan başlıyorum. Maddiyatı hiç düşünmedim, elbet atlatırım, manevi olarak da bence zaten tek seçeneğimdi, Rabbim arkamda dedim hep, Allah büyük dedim hep, Allah bana bunu yaşattıysa vardır bir bildiği dedim ve unutmamak gerek kesinlikle ;
“
Bakara sûresi 286. âyet "Allah hiç kimseye taşıyamayacağı bir yük yüklemez"
Not: Bekarım, en büyük kârım buydu sanırım, evli, çocuk sahibi olsam, sorumluluğum olsa bu kadar kolay atlatamazdım muhtemelen.
Demem o ki mental olarak kendini güçlü tutabilirsen her şeyin üstesinden gelirsin, benim mücadelem halen bitmedi ama
BAŞARACAĞIM.