Hocam Allah aşkına az elinizi vicdanınıza koyun, ülkemizin durumu ile orada yapılanlar kıyas edilebilecek düzeyde mi? Bizim ülkemizde ekonomik sorunlar varken, orada insanlar her gün paramparça ediliyor. Ya eşinin ve çocuklarının soykırımcılar tarafından tecavüz edildiğini, paramparça edildiğini bir hayal eder misin? Ben her gün sokaklardayım. Her insanın halini görüyorum ve anlıyorum. Benim ülkemde hastaneler bombalanmıyor. Henüz yeni doğmuş çocuklar paramparça edilmiyor. Kafama her gün bomba düşmüyor. Eşimin, çocuklarımın veya sevdiklerimin paramparça bedenlerini etraftan toplayıp gömmeye de çalışmıyorum. Çevremde geçim sıkıntısı çekende var iyi düzeyde yaşayanda. Çok geçim sıkıntısı çektiğim dönemlerde oldu. Ama bunlar Filistin'de yapılan soykırım ile kıyaslanabilecek düzeyde değil.
Türkiyede her mahallenin bir köşesi haraç çetelerinin ve mafyanın eline düşmüşken, gençler amfetamin, A4 ve daha nice kimyasal zehirle boğuşuyor. Üstüne ekonomik yük nedeniyle fabrikalar hızla işçi çıkarıyor, hatta ülkeyi terk ediyor. Millet sanal bahis bataklığına saplanıp, sonunda annesinin, babasının, eşinin ya da çocuğunun canına kıyacak hale geliyor. Gündemde yazamadığım kadar çok sorun ve sıkıntı varken, toplum delirme noktasına gelmişken, gündemin hâlâ ağırlıklı olarak Gazze-Filistin üçgeninde dönmesi ne kadar normalse, buradaki çoğu insanın da bu durumu umursamaması ya da görmezden gelmesi o kadar normal.
Kendi iç sorunlarımızı çözemediğimiz, vatandaşlarımızı yaşatamadığımız bir ülkede; başka bir ülkenin savaşını ne kadar ön plana alabiliriz ki? Kimsenin tuzu kuru değil, orada yaşananlar da elbette normal değil. Ancak günün sonunda, kendi ülkemdeki vatandaşlar bu kadar acı çekerken, başka bir coğrafyadaki insan hakları bir süreliğine bekleyebilir.