Zaten iş çıkışlarında toplumu gözlemlediğiniz zaman yaşayan zombiler olduğunu görebilirsiniz. Hiçkimse hayatından memnun değil ve üzücü tarafı da birçoğunun memnun olacak bir hayatı yok. Eski videolara bakıldığında herkesin yüzü gülüyor,birbirine selam veriyor. Şu an herkesin bir derdi var. Herkes derin derin düşünceye dalıp dalıp gidiyor. Geçen gün Kayseride bir kadın tramvayın altında kalacaktı. Kulaklık da etken fakat yorgunluk ve dalgınlık daha büyük etken gibi gelmişti. Yenikapıda bir intihar vakası olmuştu. Durakta beklerken intihar edecek başka yer mi bulamamış işe geç kaldım diye bir cümle duydum. Ne kadar garip değil mi? Fakat garipseyemedim. Hiçbir şeye tepki veremez oldu insanlar. Sadece nefes alıyorlar,yaşamıyorlar.
İntihar eden insana başka yer mi bulamamış işe geç kaldım şeklinde söyleyen ben de çok gördüm. Kalpleri taşlaşmış kendisinden başkasını düşünmeyen insan tipleri. İşin bir insan hayatından önemli mi yani.
Eskiden 4.0 falan olunca hissettiğim zaman bile aşağıya inerdim mesela. Şuan 6-7 oluyor inmiyoruz önemsemiyoruz. Çünkü eskiden mutluyduk şuan bambaşka boyutta gibiyiz